KURBAN BAYRAMI

Jul 15, 2021

TEŞRİK BAYRAMI KUTLU GÜNLER

 

Kurban bayramına günler kala tefekkür, tevekkül ve teslimi idrak 

etmekte içtenlik ve samimiyet perdesini aralanıyoruz.

 

Ayetlerin ışığında sembolik ve misali bakışları anlama gayreti içinde,

Kurban ayın gerçeğini anlamaya çalışmak.

yaratanın adı ile hayatın varlığı

İbadet ve usüller, kulluk armağanı olarak sunulmuş rolleri benimsek.

 

Görmek istenen ve insanın

Samimiyet ve içtenlikle marifetin basamaklarında yolculuğun 

getir götürülerini görmeye çalışmak.

 

Ayette “tövbeleri çok kabul eden ve çok merhametli olan sensin “

 

Merhamet, insanlığımızın bu âlemdeki en mûtenâ cevheridir ki bizi 

kalben Hakk’ın vuslatına erdirir. 

 

Hz ibrahim (a.s) bu vasfın en güzel temsilcisi olduğunu, 

ayetler bilgisinden güç alıyoruz.

 

Yüce Rabbe tam teslimiyet derecesi

 olmadan ne Halil olan Hz. İbrahim'i ve ne de Halim olan 

Hz. İsmail'i anlayamayız.

 

Kurbanın temsili , itaat ve canı Can’dan vazgeçme.

İnsanın sembolük olarak yaşadığı ve gönül bağladı

,(canı) dünya metası olduğunu bilmek.

onlardan vazgeçe bilme(kurban etme) tüm dünyalıklarından.

 

Kurban Bayramı bu şuurla yaşamak.  Teslimiyeti sergilemekle necat bulmaktır.

Ve adım adım hissetmek farkındalığı (kulluğu) yükseltme gayretinde

 güzel getirileri çağırmak, yaşamaktır.

 

Ayette geçen(aile) ahiret azığı. Onun güvenirliği ve güvenli teslimiyeti anlatır.

Candan vazgeçme, insanın canı kendisi ise dünyasıdır.

Bunun için mücadele vasfını, vazife olarak görmesidir.

 

Kurban ayı olarak Hac Farizası’nın anlamına baktığımızda,

“İlahi buyruk, emirdir.” 

Bu emir kişinin yapmak zorunda olduğu eylemdir. 

Yani hac farizası aslında, hac görevi olarak da adlandırılması.

Sembolük olarak istenen, kulluğun vasfını yaşama sevinci içinde olmasıdır.

 

Her peygamber bir vasfıyla anılır, Hz. İsmâil itaat ve sabrı ile ele alınır. 

 

Beyite geçen,

“Sensin İbrâhîm’e veren azm ü İsmâîl’e sabr,

Hem veren Ya‘kūb’a hüzn ü Yûsuf’a hüsn ü cemâl” 

 

İbadet şuuru terbiyesi, İsmâil’in ana babaya, bilhassa babaya itaatin örneğini

 teşkil ederken merhameti anlatır.

 

Hz. İbrahim’in itaatkâr oğlu Hz. İsmail’in (a.s) varlığı.(merhamet abidesi)

İnsana düşense sadece olabilmeyi istemesi ve gayret içinde olmasıdır.

 

Rahmetli günlerin içinde kulluğun şuuru, Allah’u Teala’ya duası nasıl olmalı.

Bizler Hz. İbrahim’in (a.s) teslimiyetini ve samimiyetini istemek, dilemek.

Yavrularımızı da Hz. İsmail (a.s)  gibi salihlerden olmasını talep etmektir.

 

Hz. İbrahim kararlılığındaki fedakârlığı,

Hz. İsmail'in teslimiyeti, merhamet vasfınından olduğunu görebilmektir.

 

Fedakâr baba, cefakâr anne, itaatli evladın tevekkülü

 "Merhametli Allah" 

O'nun merhametli bir dokunuşunun eseri olduğunu göremediğimizdir.

 

Sözün özü, kelamın güzelliğindeki zerafeti, tekrar tekrar düşünmeyi gerektirir.

 

Hacer annemizin nefesi,

“Cân ile bizden eğer hoşnûd ola cânânımız, 

Câna minnettir onun kurbânı olsun cânımız” 

 

Hz. İbrâhim (a s) ruhu,

 “Derd-i aşk-ı yâr gönlüm mülkünün sultânıdır

Hükm onun hükmüdurur fermân onun fermânıdır” 

 

ve İsmâil’in kalbi,yüreği,

“Cânımı cânân eğer isterse minnet cânıma / 

Can nedir ki onu kurbân etmeyem cânânıma” 

 

“Allah'u Ekber Kebiran, Elhamdülillahi Kesiran, 

Subhanallahi bukraten ve esila.” 

Diyor, Teşrîk tekbiri getirmeyi bekliyoruz.

 

"AllāhüekberAllāhüekber lâ ilâhe illallāhüvallāhüekber

 Allāhüekber ve lillâhi’l-hamd" 

 

"El Hamdu lillah-il muni'mil mufaddili." 

"Nimetleri ihsan eden Allaha hamd olsun."

 

Müdavi