Nar Ağacında Anneannem (hikayem))

Bursa Ulucami'yi bilirsiniz.Yürüyerek gidildiğinde beş dakika uzaklıkta oturduğumuz bahçeli bir evimiz vardı.Tophaneye çok yakındı. O evimizi hiç unutamam...

Bursa Ulucami'yi bilirsiniz.Yürüyerek gidildiğinde beş dakika uzaklıkta oturduğumuz bahçeli bir evimiz vardı.Tophaneye çok yakındı. O evimizi hiç unutamam...Çok hatıraları vardı.Dut ağacının salıncağından düşüşüm ve akabinde ablamın Almanya'dan getirdiği,güzelim yeni bej İspanyol paça pantolonumun cart diye yırtılması,anneannemim nar ağacına çıkması,komşumuz Rasim dayının delirmesi,abimin evlenip Alamanya'ya damat gitmesi vs. vs..

 

Ben ananemden başlamak istiyorum.(nâmı diyar mâcır Ayşeden)Ne maharetli bir kadındı.Düğün yemeklerine hep onu çağırırlarmış.Kazada oturur,teyzemin çocuklarına da bakardı.Yaz tatillerinde yanına gider kalırdım.Hele sabahları bir uyandırışı vardı ki yataktan kalkmak istemezdik.Nazlandıkça nazlanırdık.Mari kızanım hadi kalkın öğlen oldu der bir taraftan sırtlarımızı sıvazlayıp masaj yapardı.Ben ve diğer benden küçük kuzenlerim şımardıkça şımarırdık.En sonunda gıdıklamaya başlardı bizi,kızarmış sucuk kokusunu da kokladıkmı tamamdı dayanamaz kalkar sofranın başına üşüşürdük...

 

Anneannem o sene Bursa'ya geldiğinde,nar ağacımızın tepelerinde narlar kalmıştı.Çitirdak ince dallara çıkmak biraz yürek ister.Ben ergenliğe geçiş döneminde,yüksekten korkan bir kız ağaca çıkamıyordum.Annem,ben ve anneannem o gün sadece üçümüz evdeydik.Gözüm ağaçtaki narlarda takılı kaldı.Ağaca çıkacak adam yok.Senin canın nar mı çekti kızanım?Dur be sana koparıveririm demesine kalmadı,kedi çevikliği ile bir çırpıda ağacın tepesine çıkıverdi.Beni aldı bir korku.Ya dal kırılıverirse,anneanneciğim aşağıya düşüp ölürse.Eyvah ki eyvah!hay nereden de canım çekti.Çekmez olaydı gözü körolası nefis...

Ben aşağıda endişeden ölmüşüm,anneannem ağacı tepesinde türkü çağırıyor.Havasına bir güzel atıyor yani.Hay benim kalıbıma ne diyeyim.Yetmişlik kadına birde bana bakın.Bir ufacık fıçıçık içi dolu turşucukmuş anneannem meğer.Vallahi ağacın tepesinde kalan narları bir güzel toplayıp hooop aşağıya sirk cambazları gibi iniverdi.Hay Maaşallah mâcır Ayşeye.Ben nar yiyeceğime sevinemedim bile.Ağaca çıkamamamın utancına mı,anneannemin düşeceği korkusuna mı yanayım..Narları sonradan yedim yemesine de onlar mı beni yedi ben mi narları bilemedim...

Yazar: 

Yorumlar

hoş bir yazi olmuş.ağziniza

hoş bir yazi olmuş.ağziniza eliinize gönlünüze sağlık. selamlar türkiyeden..izmirden. Dilek

Çok teşekkür ederim dostlar..Beğendiğinize sevindim.Bende daha çoook hikayeler var..Allah nasip ettiği müddetçe yazacağım İNŞAALLAH!Bazen sizleri hüzünlendireceğim,bazan gülümseteceğim..Selam,sevgi ve dualarımla...

ablacim emegine ve yuregine saglik cok guzel bir hikaye yazmissin okuyanlarin duygu seline kapilip kendilerindende guzel anilar bulacagi sicacik bir hikaye olmus tipki yazari gibi sevgi yuklu bir hikaye

Yüreğine sağlık ablacım..

Nerkadar sıcak ne kadar tatlı bir yazı, iş yerinin sıkıcı ortamında bursaya gidip macır Ayşe Teyzenin sofrasına oturmak istedi canım.... Var mıdır şimdi de böyle tatlı teyzeler...

ablam sen yazarsında beğenmezmiyiz hiç harikasın yüreğine sağlık...sevgiler..

Gülcük,beğendiğine memnun oldum.Diğer dostlardan ses seda çıkmıyor.Beğenmediler mi acaba?Selam ve dua ile...

canım ablamın ellerine sağlık...bizleri alıp çocukluk anılarımıza sürükleyen bir hikaye...seni çoook seviyorum canım ablam iyiki varsın...:) hayırlı cumalar...
(X)
Kapat
-->