Allahümme salli ala seyyidina Muhammed

Oct 25, 2011

Bu salavatı annem çok yüksek sesli ettiğinde,bilirdim ki deprem oluyor.Ailecek tavanda asılı duran ampule bakardık.Ampulun sallandığını gördüğümüzde,dışarı çıkardık.Bir defasında sarsıntı çok şiddetliydi,ablamın elimden sıkıca kavrayıp,köy meydanına doğru beni götürdüğünü hiç unutmam.Beni çekiştirerek götürmüştü.Bir taraftanda'koş kardeşim koş'diye bağırıyordu.Köydeki evlerin duvarları yıkılmış,iki çocuk ölmüştü.O gece,babam bizi kamyonete bindirip kazada oturan dedemlerin evine götürüp bırakmıştı.Yine unutamadığım bir deprem gecesi,biz üşüyen çocuklar,sabaha kadar komşu teyzelerin arabasında oturmuştuk..Çocuklukta o kadar çok depremler yaşamıştım ki,ilerki yaşlarımda artık hiç panik yapmıyordum.Yalnız,bazen beni endişelendiren bir rivayete aklım takılırdı.Efendim eskiler şöyle demişler;Sözde Bursa şehri,bir gün depremden batacakmış!Orasını sadece Allah bilir.Hangi felaket tellalları bu kehaneti uydurduysa artık,günahları boyunlarına olsun.Bir kaç sene önce önce,burada'kur'dediğimiz bir sağlık merkezinde kalmıştım.Bir gece kulakları çınlatan alarm sinyalleri ile uyandık.Ben soğukkanlılığımı bozmadan giyindim ve merdivenlerden aşağıya doğru inmeye başladım(çocukluktan antremanlıyım ya)Kurdaki hastaların,adeta birbirlerinin üzerlerine çıkarcasına koşturduklarını gördüm.Neredeyse birbirlerini eziceklerdi.Aşağıya indiğimizde,bazı kişilerin yarı çıplak ve uygunsuz bir kıyafette olduklarına şahit oldum.Ben gerekli evraklarımı da yanımda götürmüştüm.Adeta gezmeye gider gibiydim.Diğer arkadaşların benimle alay etmelerine gülümsedim.-E birde dişlerini de fırçalayıp gelseydin bari,dediler.Meğer alarm,mutfakta çıkan bir duman yüzündenmiş.Önemli bir şey yokmuş aslında.Şöyle bir düşündüm de;Mahşer gününde ne yapacağız Allah'ım dedim..Rabbimiz, bizlerin günahlarını af etsin,hiç utandırmasın İNŞAALLAH! ALLAHÜMME  SALLİ  ALA  SEYYİDİNA  MUHAMMED.   Nevra Karlı