Şiirler

Gönüllerde Yeşeren Bahar
Karanlığın gözleri uykuyla kapanınca, Fecrin ışık ordusu gönüllere ulaştı. O eski nurlu günleri yeniden anınca, Hülyâlarım coştu, coştu ve bendini aştı.
Ne İşe Yarar?
Ayak olmayınca ayakkabı ne işe yarar? El olmayınca eldiven ne işe yarar? Göz olmayınca kitap ne işe yarar?
Benim gönül bahçem...
Benim gönül bahçem... Ağaçlarım, can yoldaşım!.. Başını okşuyor minik serçem Arkadaşım...
Sevgi Çiçekleri
Duygular şahlansın gönül bağında Karalar aklansın Hak huzurunda Ümit filiz versin sevgi dalında Yol verin, yeşersin, sevgi çiçekleri.
Gülün Çocuklar
Kanadında kuşların, uçuşuyor umutlar. Bir kurtuluş var yarın,gülümsüyor çocuklar. Kirletmeyin yarınları, güzel düşünün. Çocuklar, gülün, gülün çocuklar
Mavi Yolculuk...
Mavi yolculuklara uzansam,bir akşam üstü Umuttan çıkınım olsa, Umuttan azığım... Mutluluğa ilk adımımı atsam.. Bir hayal olsa yalnızlığım.
Bizim Şarkımız
Kırılır da bir gün bütün dişliler, Döner şanlı şanlı çarkımız bizim. Gökten bir el yaşlı gözleri siler, Şenlenir evimiz, barkımız bizim.
Nasıl Çocuk Oldum
Gizlenirdim insanlardan oynamak isterse canım, Demiyorlardı 'bu, çocuk bırakalım da oynasın!' Görselerdi bir oyuncak, kırık bir bebek elimde, Tutarak meliklerimden götürürlerdi evime...
Büyük çilekeş
Kan-ter içinde yaşadın kan-terdi pazarın; Yoktu hiç vefâdârın... Sînelere çarpıp geçiyordu âh u zârın.. Ateşten o efkârın...
ÜSTÂD BEDÎÜZZAMÂN
-Vefâtının 50. yılı münâsebetiyle- Ne vakit niyyet edersem kalemim acze düşer: Seni tavsîf edemez zannederim lafz-ı beşer... Kimsenin istemedin şahsını medhetmesini; O büyük gàyen için, sâde, duyurdun sesini.