Öksüzlüğün Türküsü - Şiir - Bilal Yavuz

ÖKSÜZLÜĞÜN TÜRKÜSÜ
Bilal Yavuz
 
 
 
Ne ışık, ne hatıra, ne de bir seda,
Gittikçe küllenen bir ıslık ufukta…
Rıhtımlarda, derin tenhalar meltemi,
Göğün yüzüne boyar yattığın yeri.
 
Bu suskun, bu dargın, bu can fırtınası;
Argın durgun sarar yorgun bahçeleri.
İçinde bitmeyen; cümle yokuşları…
Bağlar da köprü kılar, kırar kederi.
 
Kalbin, mazide saklı o mahur beste,
Şimdi çok uzaklardan geçen bir yıldız.
Gecenin ruhunda akseden her seste;
O muhayyel gerçek, birlikte yalnızız...

Yorumlar