HAYATIMIZI YÖNLENDİREN DIŞ ETKENLER

 

 

Yıllar önce üniversite yıllarımda, moralimin bozulduğu ve pes edip okumayı bırakıp evime geri dönmeyi düşündüğüm bir anda, sevgili bir abimin bana anlattığı hikayeyi sizlerle paylaşmak istiyorum. Bu hikayeyi dinledikten sonra, eğitimimi yarıda bırakmaktan ve pes etmekten vazgeçtim. Ne zaman arızalansam, aklıma her zaman küçük kurbağa gelir...

Bu güzel hikayeyi sizlerle paylaşıyorum...

"Bir köyde her sene kurbağa yarışı yapılırmış. Yüksek bir yokuşun dibine herkes kurbağasını getirir, onları tepeye doğru yarıştırırlarmış. Bir gün yaşlı bir dede, küçük, cılız bir kurbağa getirmiş yarıştırmak için. Herkes bu dedeyle dalga geçmiş, çünkü diğer bütün kurbağalar güçlü, kaslı, kocaman kurbağalarmış. Dedeye “yahu dede, bu kurbağa hayatta bu yarışı kazanamaz. Yol uzun, kurdu var, kuşu var, zorlu bir yol, senin bu minik, cılız kurbağan mümkün değil yarışı bitiremez” demişler. Dede önemsememiş söylenenleri, kurbağasını sokmuş yarışa.

Bütün bu konuşmaları kurbağalar duymuş. Başlamışlar yarışmaya ama kurbağalar bu ‘kurt var, kuş var, yılan var’ laflarını duydukları için korkuya kapılmışlar ve can havliyle koşmaya başlamışlar ve hepsi yolda çatlamış. Tepeye, yani bitiş noktasına bir tek dedeciğin cılız kurbağası ulaşabilmiş.

Herkes şaşırmış “nasıl olur dede” demişler, “Bu kadar güçlü kuvvetli kurbağa başaramazken bu cılız, ufacık kurbağa nasıl tek başaran olur”. Dedecik cevap vermiş:

“Benim kurbağamın kulakları sağırdır”.

Düşünün bakalım, kaç kere başarmak üzereyken, birinin laf arasında da olsa ‘ya olmazsa’ demesi üzerine korkuya kapılıp başaramadınız? Kaç kişi sizin bilinçaltınıza “bizim bilmem kim de bunu yapmaya çalıştıydı da başaramadıydı, sen deli misin bunu yapacaksın?” ya da “sen nasıl başaracaksın?” düşüncelerini ve korkularını ekti?

 

Allaha emanet olun

 

Yorumlarınızı yazabilir ve sevdiklerinizle paylaşabilirsiniz...

Sevgiyle paylaşın

Yorumlar