Esmâ-ül Hüsnâ Duâsı (10)

Yâ Berr!
Yoktum yokluğumun farkında değildim
İyilik ettin var eyledin beni
Anılmıyordum anılmaya değer değildim
İyilik ettin insan eyledin beni
Bilmiyordum bilmediğimi bilmiyordum
İyilik ettin kendini bilir eyledin beni


Bilmiyordum senin farkında değildim
İyilik ettin inanlardan eyledin beni
Kimsesizdim kendime dost arıyordum
İyilik ettin dostun eyledin beni
Yetimdim sahibimi arıyordum
İyilik ettin rahmetine çağırdın beni
Hatalıyım pişmanlık duyuyorum
İyilik ettin kapına çağırdın beni
Yüzüm yok kimseye yaranamıyorum
İyilik ettin dergahına aldın beni
Günahım çok senden utanıyorum
İyilik ettin gufranına boğdun beni
Senden iyilik istemeye ne hacet
İstememi isteyişin zaten iyiliğin değil mi
Senden istemeye ne hacet
Vermek istemeseydin istemeyi vermezdin ki
Ben sustum Yâ Rab sen söyle iyiliğimi

Yâ Tevvâb!
İşte kapına geldim
Edemediğim bütün tövbeler için sana tövbe ediyorum
İste dergahına vardım
Dileyemediğim bütün özürler için senden özür diliyorum
Sana dönüyorum çünkü gidecek başka kapı bilmiyorum
Sen ki, bağışlamayı seversin
Çünkü şöyle dediğini biliyorum
“Allah(c.c.)’in kabulünü vaat ettiği tövbe
O kimselerin tövbesidir ki cahillikle bir suç islerler
ve çabuk tövbe ederler”
Bunları söylemekle cahillik ettimse tövbe Yâ Rab!
İşte çarçabuk tövbe ettim
Sen tövbe edenleri seversin bilirim


Ya Müntekim!
Sen ki isyana ve inkara pek şiddetli karşılık verirsin
İntikamın haktır senin
Sen ki, mazlumların âhını işitir ezilenlerin halini görürsün
Cehennemin haktır senin
Sen ki, dilediğine rahmet eyler dilediğine azâb edersin
Adaletin haktır senin
Nefsimi isyandan uzak tut
Nefsimin eline bırakma beni
Kalbimi nisyandan uzak tut
En güzel hale kalp eyle kalbimi
Zalimden ve zulümden uzak tut
Adaletine razı eyle beni
Rahmetini ver gazabından uzak tut
Lütfuna muhatap eyle beni


Yâ Afüvv!
Sen affedicisin sen affetmeyi seversin
Sen severek affedersin
Senin merhametli nazarin nice günahları silip süpürür
Senin affının gölgesinde bütün günah defterleri yanıp kül olur
Sen affetmeyi öyle çok seversin ki
Günahımı, dilersen affedeceğini biliyorum diye de, affedersin beni
Sen öyle nezaketle affedersin ki
Kendi hafızamdan da silersin günahlarımı mahcup etmezsin beni
Hatalıyım itiraf ediyorum kusurluyum kabul ediyorum
İsyanım çoktur biliyorum çok unuttum utanıyorum
Unuttuğumu da unuttum şimdi hatırlıyorum
Aldandım affını umuyorum


Ya Rauf!
Yokluğumda bile hatırımı sorup var eyleyensin
Sen ki, bütün şefkatlilerden şefkatlisin
Cemalinle iltifat et bana refetinle muamele et bana

 Âmîn!..

Yazar: 

Yorumlar

Amin, amin, amin....

YA RABBİ !!! Senden başka hiçbirşeyi olmayan ben,Senden başka herşeyi olanlara acırım. KONFÜÇYÜS

Amin amin...