Aşırı Hoşgörülü Tutum

 
Aşırı hoşgörülü tutum, çocuğun olumsuz davranışlarını bile hoşgörü ile karşılayıp davranışlarına bir sınırlama getirmeyen tutumdur. Çocuk her istediğini rahatça anne baba kendisine müdahale etmez, yaptığının doğru olmadığını, yanlış olduğunu söyleyerek ona nasıl davran ması gerektiği konusunda yol gösterici olmaz. Yanlış, engellemeye, düzeltmeye çalışmaz. Her yaptığını hoşgörür.
 
Böyle bir tutum çocuğu bencil yapar, ona hep kendine hizmet edilmesini isteyen, kendi çıkarlarını düşünen, bas. kalarmm haklarına değer vermeyen bir özellik kazandım Çocuklar, gerek ev içinde gerekse ev dışında uyumlu hareket edemezler ve geçimsiz olurlar.
 
Hareketleri kontrollü değildir. Sorumluluk duygulan gelişmemiştir. Her dediklerini yaptırmaya, başkalarını hizmetçi gibi kullanmaya çalışırlar. Doğruyu yanlışı ayırt edemeyen, şımarık, söz dinlemeyen kişiler olurlar.
 
Bazı aileler böyle bir tutumu, “Çocuğa baskı uygulamak doğru değildir, çocuğun kendini geliştirmesi için onu serbest yetiştirmek gerekir, böylece öz güveni gelişir.” şeklindeki bir değerlendirmeye dayandırmaktadırlar. Ancak burada asla unutulmaması gereken, bu değerlendirmeler bağlı olarak yapılan uygulamalardaki aşırılıkların yanlışdır. Normalin dışına çıkıldığı halde müdahale edilmemesi, çocukta dengesizliklere ve ruhsal sorunlara yol açacaktır.
 
Çoğunlukla bu tür anne ve babaların kendileri de yeterli sorumluluk duygusuna sahip değildir. Keyiflerine düşkün, vurdumduymaz kişilerdir.
 
Hâlbuki anne baba, çocuğa sorumluluk duygusu kazandırmaya çalışmalıdır. Ona hak ve özgürlüklerinin sınırlı olduğunu öğretmelidir. Aşırı ve zararlı davranışlarda bulunduğunda onu uyarmalı, ısrar ediyor, vazgeçmiyorsa, durumuna göre ceza uygulamalıdır. Böylece çocuk, neleri yapıp neleri yapmaması gerektiğini öğrenecek, bir taraftan özgür birey olarak yetişirken diğer taraftan yaptıklarından sorumlu olduğu bilincini kazanacaktır.
 
 
Yazar Prof. Dr. Hüseyin PEKER

Yorumlar