Ey Rab, varlığın evvelden evvel,Nezdinde bu mananın adı 'ezel'...Yok nihayetin, olmaz Sana hitam,Halk eden Sen'sin, Sen'inledir devam..Tekmil varlık, nezdindeki bir nurdan,'Ol' dedin, oldu bir ışık billûrdan.Her şey o baş döndüren ahengiyle,Göz kamaştıran nuru ve rengiyle;Dellâldır varlığına şüphemiz yok,Her yanda akan nurlar oluk oluk.Sen'dendir her çehrede parlayan nur,Sen'dendir ruhlarda duyulan huzur.Yeryüzü Sen'in ihsanlarınla var,Tek bir lem'asıdır Cemâlin bahar.

Ayak olmayınca ayakkabı ne işe yarar? El olmayınca eldiven ne işe yarar? Göz olmayınca kitap ne işe yarar?

Kırılır da bir gün bütün dişliler, Döner şanlı şanlı çarkımız bizim. Gökten bir el yaşlı gözleri siler, Şenlenir evimiz, barkımız bizim.

Kan-ter içinde yaşadın kan-terdi pazarın; Yoktu hiç vefâdârın... Sînelere çarpıp geçiyordu âh u zârın.. Ateşten o efkârın...

-Vefâtının 50. yılı münâsebetiyle- Ne vakit niyyet edersem kalemim acze düşer: Seni tavsîf edemez zannederim lafz-ı beşer... Kimsenin istemedin şahsını medhetmesini; O büyük gàyen için, sâde, duyurdun sesini.