10 mesaj [Son gönderi]
Offline
Son giriş: 26/05/2011
LATİFE TEYZENİN,MOR MENEKŞELİ İPEKLİ MENDİLİ

Bayramın gelmesine bir aydan daha az bir zaman kaldığına göre,bende eski bayram anılarımı yazıvereyim dedim.O zamanlar çocuklar,şimdiki gibi tehlikede değillerdi.Bayramlarda el öpmeye korkusuzca giderlerdi.Konu komşu birbirini tanır,sever sayar,yardımlaşırdı.Kapı karşı komşumuz,Latife teyzeler vardı.Latife teyze;evin görümcesi olurdu aslında.Evin en yaşlısı oydu sanıyorum.Birde benden büyük olan yeğenleri,Güzin ve Esin.Hayrandım o ablalara.Sakin,dindar,örnek bir aileydiler.Evimizin sol tarafında da,rahmetli Sıdıka hanım teyzeler otururdu.Sıdıka hanım teyze,genç yaşta bir kızı ile dul kalmıştı,anne babası ile birlikte yaşarlardı.Evlerimizin çoğu müstakildi.Apartmanlar henüz pek fazla boy göstermezlerdi..Esasen bizim sokakta hiç apartman yoktu.Çevremizde de öyle hatırladığım kadarı ile...Sadece ana caddelerde daha çok  apartman olurdu ve en fazla üç katlı evler vardı.Biz eski osmanlı mimarisi olan,cumbalı bir evde otururduk.Ahşap,üç katlı ve bahçeli bir evdi.Diğer komşularımızın oturduğu evlerde aşağı yukarı birbirine benzerdi.İki üç kattan fazla olmayan,çiçekli bahçeli güzel evler...Ben o zamanlar,yeni apartmanlarda oturanlara imrenirdim.Çocukluk işte..Şimdi ise,o eski evler burnumda tütüyor.

Bayramlaşmaya gittiğim Latife teyzenin verdiği,arasına şekerler konmuş,ipekli mor menekşe işlemeli mendilimi yıllarca sakladım.Hala gözümün önündedir o zarif mor menekşeli mendil..Unutmam mümkün değil.Paranın pulun bizim için  o vakitler hiç ehemmiyeti yoktu.Paranın,harçlığın sözü bile edilmezdi.Okula giderken babamın bana verdiği 25 kuruşu idare ederdim.Simit alırsam,gazoz alamazdım.

Bende simitte karar kılar,gazozu(Uludağ gazozu özellikle) çok sevmeme rağmen arada bir alırdım.Yani bir simitle,bir gazozla,ipek mendille mutlu olan çocuklardık.Annemin kendi elleri ile yaptığı bez bebeğim ile oynadığımı hatırlarım.İlkokul ikinci sınıfa giderken ilk oyuncak bebek hediyemi almıştım.Sınıf arkadaşım Aynur'un babası,otobüsle Arabistan'a hacıları götürürmüş,gelirken kızlarına ve birde bana oyuncak bebek getirmişti.

Otuz santim boylarında bu plastik bebek,benim tek oyuncağımdı.Annem,bebeğe giysiler dikmişti.Ne yalan söyliyeyim;kocaman bir kız oluncaya kadar,bebeğimi kimselere vermedim,oynadım ve sakladım.Taaa Arabistan'dan benim için alınmış,hediye gelmiş,çok değerliydi o plastik bebek..Şimdiki çocuklar,daha doğmadan odalar hazırlanır,oyuncaklarla doldurulur..Kıymetleri biliniyor mu acaba?Hiç sanmıyorum.Latife teyzenin,mor menekşeli işlemeli,ipekli mendilini,bayram hediyesi olarak alamayanlar nerden bilecekler kıymetini...

Yorumlar

Offline
Son giriş: 26/05/2011

MAKBULE ATADAN ANLATIYOR; -İpek mendil işlerdim mendilin köşesine bir beyit yazardım. Gelirdi başucuma mendili elimden kaptığı gibi yırtardı. Bana takılmaktan, kızdırmaktan benimle şakalaşmaktan zevk duyardı. -Küçük Mustafa kız kardeşi makbule ile (uyumlu bir çocuk olduğu için) iyi geçinirmiş ancak kendisinden 8 yaş küçük diğer kız kardeşi Naciye ile de sürekli atışırmış.. -Ağabeyim eline bir tahta parçası alır, gelirdi yanıma bana makbule demezdi makbuş derdi.- Makbuş tut bakalım şu tahtayı.. – ne olacak? – sana ne sen tut bakalım. Ben tutmak istemezdim. Ne var ne yapacaksın ağabey derdim. Çaresiz tutardım. Gıcır keser, teller takar, tambura yapar sonra da karşıma geçer çalardı. Fakat en çok ata ve silaha hevesliydi. Yine birgün beni çağırdı. Gittim elinde elinde kocaman bir eski zaman tabancası yanıma gel dedi. Yine ne var ağabey dedim – lüver temizleyeceğim sen de bana yardım edeceksin. Karşısına geçtim. O elindeki lüveri temizlemeye başladı.ne yaptı bilmiyorum birden korkunç bir ses duydum. Annem korku ve heyecan içinde; - eyvah kardeşini öldürdün. Ben duman çekilene kadar – ağabeyim öldü diye ağlamaya başladım. Duman kalkınca baktık ki ne ona ne de bana bir şey olmuş. Askeri mektebe devam ederkende ata merak sarmıştı. Güzel bir tayı vardı. Mektebe dayımla beraber atla giderdi.her Cuma günü annemi Naciye’yi beni görmeye gelirdi. Yine bir Cuma dönüşüydü abimi atın üstünde görünce benide terksine almasını istedim almadı bende inat olsun diye arkasından yaya gittim. Yetişemedim. Bir hendeğe gelince atlamak isterken düştüm birden köpeklerin saldırısına uğradım. Aüabeyim sesimi duyup bana doğru geldi. Biraz geç kalsa köpekler beni parçalayacaklardı.

Şemsi Belli-ağabeyim Mustafa Kemal        Mendille başlayan bir yazı (Atatürk ile ilgili hatıralar,kırkardeşi anlatmış)olduğu için ilgimi çekti.ilave ettim.Nevra

Offline
Son giriş: 26/05/2011

S.A. Siteye girmeye pek vakit bulamıyorum Nevra ablacım,

 Biliyorsun çalışıyorum ,çoluk çocuk,pek vakit bulamıyorum. Arada bir siteye bakıp hemen çıkıyorum.Yazılarını belki okumuşumdur ama senin olduğunu anlamamış olabilirim.İnan çok beğendim yazını  Maşaallah.

Ramazanının hayırlara vesile olmasını dilerim...

Offline
Son giriş: 26/05/2011

   S.A. NEVRA ABLA

   İNAN Kİ YAZINI ÇOK BEĞENDİM HATTA OKUMADAN ÖNCE YAZARI KİM DİYE BAKTIM BULAMADIM NEYSE YİNE DE OKUYAYIM DEDİM.ÇOK  ÇOK BEĞENDİM ÇOCUKLUĞUMA GİTTİM.SONRADAN KARDEŞLERİMİN YAZDIĞI YORUMLARDAN SENİN YAZDIĞINI ANLADIM ÇOK ŞAŞIRDIM MAŞAALLAH DUYGULARINI ÇOK GÜZEL KALEME AKTARMIŞSIN.

  BİR KEZ DAHA HEM YAZIN İÇİN HEM DE ÇOCUKLUĞUMA YOLCULUK YAPMA FIRSATI VERDİĞİN İÇİN ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM.ALLAHA EMANET OL ABLACIM...

Offline
Son giriş: 26/05/2011

Aleyküm Selam Ebru kardeşim.Özlettin yine kendini.Nasılsın,neler yapıyorsun.Demekki sen uzun zamandır bizim siteye girememişsin.İki aydan biraz fazla zamandır hikayeler yazmıştım(yazmaya çalıştım)Yirmiden fazla oldu sanıyorum.Buda en sonuncusuydu.Hepside gerçek hayattan acı,tatlı anılar...Beğendiğin için teşekkür ederim.Hayırlı akşamlar ve iftarlar.Sende Allah'a emanet ol.

Offline
Son giriş: 26/05/2011

Minik uslu,akıllı ve narin kız Sudecik.Hala da öyle, hiç değişmemişsin...Temiz,becerikli,sorumluluk almasını bilen küçük annecik Özlem...Kızlar ne iyi ettinizde yazdınız.Demekki bir insan yedisinde neyse yetmişinde de o derlerya,çok doğru...Yanaklarınızdan öpüyorum.Diğer kardeşleriminde yazmalarını sabırsızlıkla bekliyorum..Hayırlı iftarlar..Oruçlarınızı Allah,kabul ve makbul etsin..

Offline
Son giriş: 26/05/2011

Şu yolladığım resimdekilere benzer bir evde otururduk.

Offline
Son giriş: 26/05/2011

http://img266.imageshack.us/img266/8603/resim2es4.jpg

Offline
Son giriş: 26/05/2011

Sevgili hanımlar;sizlerinde hatıralarınızda kalan güzel anılarınız mutlaka vardır...Paylaşmaya hazırmıyız?Mor menekşe işlemeli ipek mendilim gibi güzelini,bir daha ne buldum ne de aldım...Nevra Karlı

Offline
Son giriş: 26/05/2011

ben sana demiyormuyum roman yaz sen roman ilk alıp okuyan ben olacağım İNŞAALLAH!..:)anlatış tarzın maşallah çok güzel akıcı sürükleyici...bahçeli evinize benzer bir evim olmasını çok isterdim...benim çocukluk anılarım çok ve güzelde geçti çok şükür...o zamanlar kaç yaşındaydım hatırlayamıyorum ama hiç büyük oyuncak bebeğim olmamıştı.ben çocukken çok hamarattım annem sabah işe gider dörtte gelirdi ben o gelene kadar bütün evleri siler süpürür çayını demler onu beklerdim.bana küçük anne derlerdi.:)balkonda annemin gelmesini beklerken annemi uzaktan gördüm ve elinde kocaman bir bebek vardı.nasıl bir duyguya kapıldıysam şuanda bile gözlerim doldu sevinç gözyaşı ne demek orada anladım..hiç unutmam beni en mutlu eden çocukluk anımdır.:)

Offline
Son giriş: 26/05/2011

 

Ablacım çevremde gözlemlediğim kadarıyla şunu söyleyebilirimki;şimdiki çocuklar doyumsuz.herşeyleri olduğu için heves yok.çoğuna daha istemeden her çeşit oyuncak alınıyor.ben kendi çocukluğumu düşünüyorum -ki yaşım daha 27- en ufak birşeyle mutlu olurduk.şimdiki çocuklar gibi çizgi film cd lerimiz yoktu.saatlerini bilir dört gözle beklerdik.lunaparka gitmek çok büyük bir heyecandı.ama daha evden anlaşırdı babam bizimle 3 oyuncağa binicez tamammı çocuklar diye.hiç itiraz etmezdik.paranın yokluğunu da bilirdik o yaşımızda.zamane çocukları gibi ağlayıp ortalığı ayağa kaldırmazdık.hele bisiklete binmek en büyük zevkimdi.ama sokağımız çok işlek olduğu için doya doya süremezdim.annem uzaklaşmak yok ben seni kontrol edicem derdi.sokağın bu başından öbür başına kadar sürerdim.korkardım uzaklara gitmeye.sahi eskiden büyüklerden korkmak,çekinmek vardı.saygı vardı.şimdilerde hasret kaldık bunlara...

beni çocukluğuma götürdün ablacım ne iyi ettin emeğine sağlık... 

Kullanıcı girişi