6 mesaj [Son gönderi]
Offline
Son giriş: 26/05/2011
KADERE İSYAN ETTİNİZ Mİ ?


Bazı kişiler, bir olay karşısında, çıkmaza düştüğü anlarda, savaşmayı bırakıp bir kenara çekildiği durumlarda, kendilerini, yaşadıkları olaylar karşısında ezik hisseder ve isyan ederler..

Kimisi de 'sorgulamak boşuna', 'Kaderimde bu var' deyip yaşadıklarına razı olur...

Ama bazısı bu kadar çabuk atlatamaz ve neticesinde başlar sormaya; 'Neden ben?' 'Neden?' deyip kaderine isyan eder ve alır  başını gider nereye gittiğini bilmeden......

Hiç böyle bir durumlara düştünüz mü?

Yorumlar

Offline
Son giriş: 26/05/2011

Düşdüm...neden ben demedim ama çok kızdım kendime...kader mi bu yoksa kendim mi yaptım diye çok sordum kendime..kaderi çok araştırdım okudum meğerse benmişim kendime bu sıkıntıyı yaşatan...çok geniş bir soru...ben kenara çekilenlerden oldum.savaşabilirdim ama kaderim de bu var diyen bir insan karşımda olunca tek başıma yapamadım...

Offline
Son giriş: 26/05/2011

Nevra ablam,anladımkı asıl hayat evlendikten sonra başlıyomuş.yani benim için öyle oldu belki başkaları katılmayabilir.büyüt umutlarla,hayallerle evleniyosun.Ama hayat istedigin gibi gitmeyebiliyor.Hayal kırıklığı yaşıyosun.Kimi zaman o kadar yoruluyosunkı hayattan yaşama sevincini kaybediyosun.Karşındaki insan seni anlamıyor bazen,yıkılıyosun.

Sonra  bir mümin böyle olmamalı deyip silkiniyosun. İyiki Rabbim var diyosun. Seccadene kapanıp ağlıyosun.Benim kaderim deyip razı oluyorsun ama kolay olmuyor gerçekten............

Rabbim dünya imtihanında bizi isyana düşürmesin! Amin.

Offline
Son giriş: 26/05/2011

 canım ablam insanız elbette türlü türlü dertlerle karşılaşıyoruz imtihan dünyası herşey bizim için ..bunun bilinciyle hareket etmek herzaman insanı doğruya ulaştırır inş.

şimdiye kadar bu derece isyankar asla olmadım...kızımı kaybettiğimde bile....elbette neden diye insan ister istemez kendini sorguluyor..buda yaradılıştan olsa gerek önemli olan asi olmamak..Yaradana sığınmak...

başıma gelen son olayda da Rabbime hamdettim belki bazıları mutluluk oyunu da diyebilir..kızımın düşmesinde de belkide Rabbim bizleri deniyor..kulum isyan edecek mi, diye...

maddi manevi sınavdan geçiyoruz bu aralar

Rabbim kazananlardan eylesin inş.,beterinden korusun cümlemizi....amin..

Offline
Son giriş: 26/05/2011

Selamün Aleyküm,

Ben çabuk atlatamayanlardanım, 'neden' diye sorduğum çok olur ama isyan boyutunda değil, sadece hadiselere anlam vermek ihtiyacından kaynaklanıyor. Ama çoğuna da anlam veremem çünkü mantık ve vicdan ölçülerini aşan çok şeyle karşılaşıyorum. Kendi aklıma göre 'bu kadarı da olmaz ' dediğim şeylerde de en son 'sanırım ben yanlış anlıyorum, karşımdaki de alt tarafı insan, bunu da yapamaz ki...' aslında belki de kandırmaca olan cümleler üretiyor beynim, gerçeğin acısını görmemek için. Benim imtihanım hep insanlar üzerinden gerçekleşiyor. Allah'a çok şükür, kaza, hastalık,ölüm,doğal felaketler... yaşamadım ama bazen o kadar çok bunalıyor ve kendimi sıkışmış hissediyorum ki, ölsem de bitse artık diye düşündüğüm oluyor. Hayatımın özellikle son 10 senesi nerdeyse rahat yüzü görmedim, Allah düşmanıma vermesin. Yaşadıklarımın acısını dindirmek için hep araştırıyorum, kendi kendimi teselli etmeye, hadiseleri yumuşatmaya, hazmeteye çabalıyorum...Başka insanlar hayatlarındaki firavun karakterli insanlarla nasıl başediyor diye gözlemlemeye çalışıyorum, çok da zoruma gidiyor ama öğrenmem gereken şeyler var ki, Allah bana kötü huylu insanları musallat ediyor diye düşünüyorum. Biraz dik başlılığım var ve onur-gurur yaptığım şeyler de oluyor. Acaba bunlar yanlış mı diye düşünüyorum. Kabullenmek de zorlanıyorum şahsıma yapılanları, maalesef her taviz arkasından daha büyük olanlara kapı açıyor...Nefs kötülüğü emir eder deniyor ya, acaba onuruma yapılanları kabullenememek ve kullara isyan etmek nefsi şahlandırmak anlamına geliyor mu?

Offline
Son giriş: 26/05/2011

Değerli  editörüm; Ferda , yorumunu, soru ile bitirmiş.. Cevabını  sizlerin vermenizi  rica  edebilirmiyim ? Allah  razı olsun.. Çok  teşekkürler..

editor (editör)
Offline
Son giriş: 26/05/2011

Ve Aleyküm Selam!

Ferda Kardeşim, aslında karşımızdaki insanın bizim davranışlarımız karşısındaki alacağı tavır ölçümüz olmamalı. Ölçümüz Allah (c.c.) razı olacağı amelleri yaşamak olmalı değil mi?.. Yani biz insanların yanlış davranışları karşısında, o insanlar için değil, yalnızca Allah rızası için doğru davranırsak, bunun bilincinde olabilirsek içimiz huzurlu olur. Çünkü O'nun (c.c.) için yapılan hiç bir amelin boşa gitmeyeceğini biliriz...

 

Evet,  bizi Yaradan nerede nasıl davranacağımızı zaten belirlemiş. Kitap göndermiş,  o kitabı harfi harfine yaşayan peygamber göndermiş. Zamanın her döneminde o kutlu Peygamberin izinden giden veliler, evliyalar  ile yollarımızı ışıklandırmış. Hangi hadise karşısında nasıl davranılır bizzat yaşanmış örneklerle bizlere yol göstermiş.Karanlık yollarımızı nuru ile aydınlatmış... O'nun (c.c.) istediği gibi bir yaşam sürersek, dünya ve ahiret saadetini bizlere vaad etmiş ve ediyor.

Bu öyle büyük bir nimet ki,  bir insanın ebede uzanmış arzuları böyle büyük bir nimetle karşılanıyor. İçimize bu ebediyet duygusunu ve ebedi mutlu olma arzusunu yerleştiren Rabbimiz, bizden istediği amellerin karşılığında her ikisini de ayaklarımıza seriyor. işte biz bu istikameti yakaladığımız ölçüde mutlu oluyoruz. sıkıntılarımız da hep bu yüzden... Yani yaşayamadığımız için...

Değerli kardeşim, kendi kendinize sormuş olduğunuz bu sorularınıza aslında uhuvvet risalesi tam olarak cevap veriyor. Uhuvvet risalesini anlayarak okursanız birçok sorunuzun cevaplandığını göreceksiniz İNŞAALLAH!..Ayrıca 1.Söz, yine 1. Lema ve 2. Lemaları da okumanızı tavsiye ediyoruz. Selam ve dua ile...

Kullanıcı girişi