12 mesaj [Son gönderi]
Offline
Son giriş: 26/05/2011
ACI DOLU GÜNLERİM VE GECELERİMDE....

O Gece pijamalarımı giyerken tesadüfen göğsümde bir sertlik fark etmiştim.Sabahı zor etmiş ve ertesi günde hemen erkenden kadın doktoruma gitmiştim.Korkulacak birşeyin olmadığını söylemişlerdi fakat ben yine de emin olmak için hastahanede ultrasonla bakılmasını istemiştim. Hastanede baktılar ve sonuçlari kadın doktoruma yollayacaklarını söylediler.Birkac gün sonra kadin doktoruma sonuçları almak için gittiğimde henüz ne olduğuna karar veremediklerini ve biopsie yaptırmam gerektiğini söylediler.Hiç vakit kaybetmeden gittim,biopsi yaptılar.Üc gün sonra da sonuçları geldi... Doktor bizi yanina çağırdı.Çocuklarim Eşim ve ben hep birlikte odaya girmiştik.O Kötü haberi hiç beklemiyorduk. Ne yazık ki Doktor dosyayi açtığında açık ve net bir sekilde kötü huylu kanser olduğunu söyleyiverdi..O an sanki sağir olmuştum,konuşulanları zorlukla duyabiliyordum. Hayatımın bundan sonrasını film şeridi gibi düşünmeye başladım.Oğullarım ben ölürsem annesiz ne yapacaklardı.Evlatlarım daha küçücüklerdi.Biri 4 yaşında diğer oğlumda 9
yaşindaydı.. Büyük oğlum Bilal ağlayarak bana sarıldı ve'Anne, sen ölecekmisin' diye sordu.Yok oğlum birşey olmayacak diye onu teselli etmeye çalıştım ama kafamdaki kötü düşüncüler beni birtürlü rahat bırakmıyorlardı.Eşim,çocuklarım ve ben,hepimiz hıçkırıklara boğulmuştuk.Doktor benim acilen Ameliyat olmam gerektiğini önerdi..
Eve kendimi zor atmıştım.Odaya kapanip saatlerce ağladım..O gün ablam sonuçları merak etmiş ve aramıştı.Ben sadece'kanserim' diyebildim ve hüngür hüngür ablamla birlikte ağlamaya başladık..Acı haber tez duyulurmuş ya.Annem ve babam hemen Türkiye'den Almanya'ya geldiler... Ve ilk ameliyatimi geçirdim ama sonuçlar daha da kötü gelmişti, Göğsümü ikinci bir ameliyatla aldilar.Ben artık yarım bir kadın olduğumu düşünüyordum... Arkasından tekrar bir Üçüncü Ameliyat ve sonra tedaviler..tedaviler.. Ben elimden geldiğince güçlü olmaya çalışıyordum daha doğrusu çocuklarıma öyle olduğumu göstermeye çabalıyordum.Eşimse o süreçte beni bir an bile yalnız bırakmamıştı.Hastahanede özel bir odada yalniz kaliyordum.Odam adeta çiçek bahçesine dönmüstü.Sevenlerim sağ olsunlar onlarda benim hep yanımda olmuşlardı ve hala da yalnız bırakmıyorlar..Allah onlardan razı olsun.

Kanserden üçsene kadar sonra da elim bir kaza gecirdim..İzine gitmemize bir hafta kadar kalmıştı.
Yeğenim o gün Stuttgart'tan bizi yolcu etmeye gelmişti.Hemşerilerimiz yeni bir ev yaptırmışlardı bizi de akşam üstü çay içmeye davet etmişlerdi. sadece biz bayanlar toplanacaktık.Israrlarıma rağmen çocuklarım benimle gelmek istemediler.Hemşerimiz,osmanlı ocağını yakıp çayı terasa getirmişti. Terasta duran jel dolu sişeyi doldurmak için çaydanlığı kaldırdı ve tam o esnada jel'i dolu olan şişeyi açmasıyla birlikte büyük bir gürültüyle patlama oldu. Ben feryad ederek salona koştum ne yapacağımı bilemiyordum ve alev alev yanıyordum,yeğenim benim o halimi görünce 2 yasindaki oğlunu kucağından fırlatıverdi,yüzümü elleriyle söndürmeye çalışıyordu.Battaniye,su hic bir sey bulamıyorduk.Ev sahibi olan hanım şoktan kurtulup nihayet yanımıza geldi ve banyoda yanan yerlerimi söndürdüler..Feci bir sekilde yanmıştım. Hemşerimiz olan hanım kendini suçlayarak çaresizce ağlıyor kahroluyordu.Bense hem onu teselli etmeye çalışıyor ve bir yandanda yeğenime,Ambulans çağırmasını tembihliyordum.. Ambulanslar,polisler,İtfaiyelerler kısa bir zaman sonra geldiler.Beni sedyeye yatırırlarken diğer yardım ekiplerine de durumumum çok ağır olduğunu söylüyorlardı ve
helikopterle acilen hastahaneye götürmeleri için direktif veriyorlardı.O esnada benim bilincim açıktı,salavat getiriyordum.Beni sedyeye yatırdılar.Kanser hastası olduğumu sol koluma da iğne vurmamalarını söylüyordum fakat vücudumda müdahale edecek yerimde kalmamıştı ki..Tam o esnada eşim cebimi aramiş,yeğenimde eşime; benim yandığımı helikopter beklediğimizi söylemiş.Eşim,18 km uzaklıktaki iş yerinden oraya nasıl geldiğini hala hatırlamadığını söylüyor..Tam beni Ambulansdan helikoptere bindirirlerken eşim
yetişmiş beni görmek istediğini söylemiş.Cok ağır derecede yanıklarım olduğunu bildirmişler ve sadece yüzümü görebilmiş eşim..80 km'lik uzaklıktaki yanık geçiren hastalar için özel bir bölümü olan hastaneye götürmüşlerdi beni..Hastahanenin önünde tüm sevenlerim
dolmuştu,kalabalıktılar.Doktor eşime,durumumun çok ciddi olduğunu her an herşeye hazır olması gerektiğini söylemiş.4 gün komada ve 8
hafta da yoğun bakımda hayat mücadelesi verdim.O tarifsiz acılara Rabbim'in bana verdiği dayanma gücü ile katlanmıştım.
Yoğun bakımdayken hiç unutmam rüyamda,rahmetli dedemi görmüştüm, yanına
doğru gidiyordum,bana gülümseyerek;'git kizim,sen sakın gelme'diyordu bana ve ben dönüp
giderken de Aksakallı bir dede:'Hadi umreye gel,biz seni de bekliyoruz' diyordu.Gözlerimi
açtigimda eşim baş ucumdaydı.Şu an bu satırları yazarken,aradan 3 yıl geçmesine rağmen gözyaşlarıma hakim olamıyor ve hıçkırıklara boğuluyorum.Yaşadığım acıların tarifi imkansızdı.Hala da tedavilerim tam olarak bitmiş değil. Tedavilerim biter bitmez nasip olursa eğer Hacca gitmeyi çok arzu ediyoruz.İnşaallah Rabbim o kutsal topraklara gitmemizi kısmet eder.Olayın ardından tam üç sene geçti..Vücudumda hala çok izleri var ama yüzümdeki yanık izlerinden,Rabbime şükürler olsun ki hic bir iz kalmadı..
Vücudumdaki izler için birkaç estetik operasyon olursam tamamen geçecek belki fakat ben ve eşim kesinlikle istemiyoruz.Her ne olursa olsun Rabbi'me hamd ediyorum ve imtihanımı,inşaallah basarıyla
kazanmışımdır diye umut ediyorum,sizlere diyeceğim;ne olur yaşadığınız sıkıntıları,olumsuzlukları aşılmaz dert sanmayınız..Beterinde beteri vardır diye kendimi avutuyorum çünkü;her işimi bir başıma
yapabiliyorum ve hiç birzaman da sikayetçi isyankar bir kul olmadım kendimi hasta olarakta kabul etmedim... Eşim

ailem her an yanımdaydılar.Onlar benim dayanağım,yardımcıarım,yaralarıma merhem olanlarım,canlarımdılar.. Allah onlardan binlerce kez razı olsun.... Emine  Karaca  kardeşimin günlüğünden..  Nevra Karlı

Yorumlar

Offline
Son giriş: 26/05/2011

sana mail atmıştım ya yorgunum diye yorgunluğumdan utandım desem...çok etkilendim geçekten.ALLAH o bayanın bütün yaşadığı bu sıkıntıları günahlarına kefaret etmiştir İNŞAALLAH!

sende derdin eteğini elden bırakma, Çünkü o dert, bir gün olur, Sen'i dermana ulaştırır.

derdin içinde dermanımızı bulanlardan oluruz İNŞAALLAH!

Rabbim yeterki sabır güç ve dirayet versin...

paylaşım için ALLAH razı olsun ablacım...
 

 

Offline
Son giriş: 26/05/2011

sana mail atmıştım ya yorgunum diye yorgunluğumdan utandım desem...çok etkilendim geçekten.ALLAH o bayanın bütün yaşadığı bu sıkıntıları günahlarına kefaret etmiştir İNŞAALLAH!

sende derdin eteğini elden bırakma, Çünkü o dert, bir gün olur, Sen'i dermana ulaştırır.

derdin içinde dermanımızı bulanlardan oluruz İNŞAALLAH!

Rabbim yeterki sabır güç ve dirayet versin...

paylaşım için ALLAH razı olsun ablacım...
 

 

Offline
Son giriş: 26/05/2011

selamun aleyküm gülüm..yüreğine sağlık..siz çok özledim .yazalım inş.selametle bitanem..selam ve dua ile..

Offline
Son giriş: 26/05/2011

Katreciğm,paylaşımımı yalnışlıkla buraya yolladım.'Berlin'de bir sığınma evinde' başlıklı yazım..Gözlerinden öpüyorum ablacım..

Offline
Son giriş: 26/05/2011

ahhhhhh..... nevra abla bu ibretlik paylaşım için ALLAH razı olsun tüm satırlı beni duygulandırdı ama bir annenin hastalık haberi aldıgında kendinden ziyade evlatlarını düşünmesi beni aglattı... Rabbim kimseye dermansız dert vermesin.  ne kadarda küçük sorunları büyütüyoruz diye düşünmekten kendimi alamdım. Ardarda meydana gelen zor olaylara şükredip Allahtan diyebilmek..... işte tam burda İMAN devreye giriyor. Rabbim imtihanımızı kolay eylesin.  

FERİDE kardeşim rabbim sana şafi isminin hürmetine şifa versin. o insanliktan nasip almamış insanlarla pek görüşmemeni tavsiye ederim kendin için. egerki bu insan sürekli görmeye mecbur oldugun bir insansa o zamanda cehaletini üzülerek bak  derim kardeşim. Unutmaki rabbim sevdigi kullarını zorla imtihan eder. 

selam ve dua ile....

Offline
Son giriş: 15/11/2011

Nevra ablacım yazılarınızı büyük bir ibret ve keyifle takip ediyorum.Ellerinize sağlık,saygı ve sevgilerimle...........

Offline
Son giriş: 09/11/2011

Allahuekber.Bende cok etkilendim hakikaten yüce mevlam kaldiramiycagimiz yük vermesin zorlu imtahanlardan kimseyi gecirmesin Rabbim hem bu dünyada hemde diger alemde hayirlarla karsilastirsin insallah.

 

Nevra abla bunlarin hepsinin senin basindan gectigini sanarak okudum ilk basta taa ki sonunu okuyana kadar icim yandi neler hissettigimi aanlatmam ama Rabbim her kime yasattiysa sevgili habibinin yaninda eylesin insallah bu kardesimizi de gercekten dayanilacak gibi degil cok zor seyler yasamis Rabbim yardimcisi olsun ve bir an evvel sifasini versin insallah.

Offline
Son giriş: 26/05/2011

Sevgili Katreciğim,hayırlı sabahlar:)Bir akrabamızın  yaşadıklarını paylaştım.Benim E mail adresim değişti.Yazıyorum; [email protected]   Facebookta sayfam var.Gönül dostlarım(kardeşlerim) bana oradan ulaşabilirler.  Nebahat Karaca adına düzenledim. Selam sevgi ve dualarımla...Gözlerinden öpüyorum ablam:)

katre (editör)
Offline
Son giriş: 02/06/2011

Nevra abla ner satirinda ayri bir ürperti sardi, göz yaslari tutmak zaten mümkün degil, masaallah ya ne kadar metanetli, imanli biriymis, rabbim iki dünyada yüzünü güldürsün amin.

Güzel bir örnek oldu bize, Allah razi olsun,benim fecabook adresim yok nerva abla, kullanmiyorum ama mail atarim insaallah.

A:E:OL

Offline
Son giriş: 15/12/2011

RABBİM İNANAMIYORUM .ŞU AN AĞLAMAKTAN YUTKUNAMAZ OLDUM.RABBİM NASIL BİR İMTAHANDAN GEÇMİŞSİNİZ.İMANINIZ NE KADAR KUVVETLİKİ MAŞALLAH ÜSTESİNDEN GELEBİLMİŞSİNİZ.BİZDE UFACIK BİE ŞEYE CANIMIZI SIKAR GÜNLERCE KENDİMİZİ KAHREDERİZ.RABBİM NE GÜZEL SABIR VERMİŞ.KURBANIN OLDUĞUM ALLAH IM HİÇ KİMSEYE KALDIRAMAYACAĞI YÜKÜ VERMESİN.RABBİM BİZEDE İMAN GÜCÜ VERSİN.İMANIN KUVVETLİ OLUSA HER ŞEYİN ÜSTESİNDEN GELİRİZ ELHAMDÜLİLLAH .

 

(X)
Kapat
-->