Cevap eklenmemiştir
Offline
Son giriş: 14/01/2012
İslâmın istediği mü'min…

İnsan İslâmın emirlerine uyduğunda melekleri dahi geçebilir, değil insanlar, melekler bile hayran kalır ona. 
Meleklerin saygı duyduğu, övüp duâ ettiği böyle seçkin insanlar topluluğuna mazhar olan bir asır varsa o da Asr-ı Saadettir. Diğer yüzyıllarda da insanlar bu hakikatlere ayna olabildikleri ölçüde yücelmişlerdir. 
ALLAH’ın Kur’ân’ında açıkça razı olduğunu belirttiği bu müstesna topluluk bütün güzellikleri üzerinde toplamış bir topluluktu. Kavgadan gürültüden uzak; kardeşlik, dostluk ve barış içinde yaşayan, gıptayla seyredilen insanlardı. 
Şu örnek insan modeline bakın!
 ALLAH Resûlü (asm) mü’mini anlatırken, “Mü’min başkalarının kusurlarını başa kakan, lânet eden, kaba, çirkin söz ve davranışlarda bulunan, edebe aykırı konuşan insan değildir”1 buyururlar. 
Olmaması gereken özelikleridir bunlar mü’minin.

 Demek mü’min, kendi kusurlarıyla uğraşmaktan başkalarının kusurlarını görmeye, sayıp dökmeye, lânet okumaya ne vakit bulur ve ne de bunlara dünyasında yer verir. 
O güzelliklerin insanıdır. Centilmenlik, nezaket ve efendilik sembolüdür. Gönül Kâbesini imarla uğraşan, gönüller fetheden, gönüllerde taht kuran sempatik, cana yakın, sevgi ve şefkat insanıdır. 
Mü’minler sevgi, şefkat ve birbirlerine iyilik yapmakta bir vücudun azaları gibi olacak,2 bir binanın kenetlenmiş taşları gibi kenetleşecek, birbirlerine kuvvet vereceklerdir.3 Aralarına bozgunculuk ve kötülük sokmaktan şiddetle kaçınacaklardır.4 
Mü’min sevgi, saygı ve şefkat insanıdır. 

Küçüklerine sevgi ve şefkatle, büyüklerine de saygıyla davranır. 
ALLAH Resûlünün (asm) dilinde bu, “Küçüklerimize sevgi, büyüklerimize saygı duymayan bizden değildir”5 şeklinde ifadesini bulmuştur. 
Sevginin, şefkatin, saygının hükmettiği bir toplumda kötülüklere yer yoktur. Orada barış ve huzur rüzgârları eser. “İman etmedikçe Cennete giremezsiniz.

 Birbirinizi sevmedikçe de tam iman etmiş olamazsınız”6 Nebevî hakikati sevgiyi imanın en güçlü unsuru olarak zikreder. 
Kısaca birbirlerini seven, sayan, kenetleşen, birbirinin yardımına koşan insanlar topluluğu istiyor İslâm bizden. 
Dipnotlar: 1. Tirmizî, Birr: 48. 2. Buharî, Edeb: 37, Müslim, Birr: 66. 3. Buharî, Salât: 88. 4. Ebû Davud, Edeb: 50. 5. Tirmizî, Birr: 15. 6. Tirmizî, Kıyame: 56.

Yorumlar